The Willoughbys – Film (2020)

Genre: Familie

Opgroeiende kinderen, het bijbehorende ouderschap; het is een dankbaar onderwerp. In kinderboeken en animatiefilms wordt daarbij logischerwijs vrijwel altijd gekozen voor de invalshoek van het kind. Dat is ook zo bij The Willoughbys, waarbij vier kinderen uit hetzelfde gezin op de voorgrond treden. Dit knotsgekke verhaal gaat over ‘slechte ouders’ die nauwelijks aandacht besteden aan ‘de kinderlijke behoeftes’. Oorspronkelijk in 2008 verschenen als kinderboek van schrijfster Lois Lowry. Netflix lanceerde in 2020 de gelijknamige animatiefilm.

Na een best wel serieus begin slaat de fantasie op hol in The Willoughbys

De familie Willoughby kent een rijke geschiedenis, waarbij vooral het rode haar en de enorme snorren (zelfs bij vrouwen) in het oog springen. Het huis van de jongste generaties hangt vol met familieportretten. Oudste zoon Tim wil dan ook ‘een echte Willoughby’ worden. Probleem: zijn ouders zijn dat allerminst. Pa en ma Willoughby hebben alleen aandacht voor elkaar en verwaarlozen hun kinderen. Ze krijgen slechts restjes te eten en wie vervelend is (en dat is al snel het geval) belandt in de kolenkelder.

Tim, zijn zusje Jane en de tweeling Barnaby zijn het op een gegeven moment zo zat, dat ze een plan verzinnen om van hun ouders af te komen. Het idee is dat pa en ma tijdens een gevaarlijke reis vermist raken of verongelukken en nooit meer terugkeren. De ouders Willoughby hebben uiteraard wel zin in een vakantie zonder hun kinderen, dus zonder dat ze het doorhebben trappen ze in het vooropgezette plannetje. Maar voordat ze vertrekken, regelen ze nog snel een oppas. En dat was nu net niet de bedoeling…

Check de auto’s

Hoewel ik niet zo gecharmeerd was van de animatiestijl (check de auto’s!) vond ik het begin van The Willoughbys erg grappig. De ouders kijken totaal niet naar hun kinderen om en met name Tim doet er alles aan om niet tot last te zijn. Dat er een oppas komt als de ouders op reis gaan, was weliswaar niet zoals gepland, maar pakt voor de kinderen verrassend goed uit. De vraag is wat er gebeurt als hun ouders terugkeren of wat er gebeurt als ze juist niet terugkeren.

Op het moment dat de kinderen per toeval aanbelanden bij de snoepjesfabriek van Commandant Melanoff, neemt het verhaal een gekke wending. Ik wist niet zo goed wat ik hiervan moest vinden. De fantasie slaat op hol en dat past eigenlijk niet bij de serieuze ondertoon van eerder in het verhaal. Ook het slot van de film is een en al gekkigheid. Daarmee is The Willoughbys vooral een film voor de jongste jeugd. Er is voldoende vermaak, maar dat komt het niveau van het verhaal niet ten goede. Vond ik jammer.

Soundos El Ahmadi

Grappig om nog te benoemen is de rolverdeling van de stemacteurs. Wij keken deze film in het Nederlands en ik herkende vrijwel direct de stem van Johnny Kraaijkamp jr. als de verteller. In het Engels is deze rol overigens voor de bekende komiek Ricky Gervais. Verder viel het geluid van Soundos El Ahmadi mij in positieve zin op. Zij geeft met haar stem extra kleur aan de rol van de oppas.