Echoes – Serie (2022)

Genre: Drama

Identieke tweelingzussen die elkaars plek innemen? Dat klinkt voor mij als iets onwaarschijnlijks. Ondanks de uiterlijke gelijkenissen moet dat toch vrij snel opvallen? Daar hebben Gina en Leni in de miniserie Echoes iets op gevonden: via een online dagboek houden ze elkaar op de hoogte van hun levens. Zo kan na een persoonsverwisseling de een de draad van de ander eenvoudig oppakken, zonder dat iemand het merkt. De zussen komen er al sinds hun jeugd mee weg. Toch ontstaat er een probleem als Leni verdwijnt.

Na een paar afleveringen concludeerde ik dat Echoes in boekvorm beter uit de verf zou komen

Van de twee zussen is Leni degene die in het dorp van hun jeugd is blijven wonen, Mount Echo. Ze is getrouwd met Jack en samen runnen ze een paardenfokkerij. Leni verdwijnt na een inbraak, waarbij de dieven het hebben gemunt op de paarden. Wat er precies is gebeurd, is onduidelijk. Gina laat het stadsleven achter zich en reist af naar Mount Echo om te helpen Leni te vinden. Maar wil haar tweelingzus wel gevonden worden? Zodra Gina doorheeft wat er aan de hand is, neemt ze een opvallende beslissing: ze neemt in haar eentje de rol van beide zussen op zich.

Naarmate het verhaal vordert, blijkt dat het niet altijd koek en ei is geweest tussen Gina en Leni. De twee hebben in Mount Echo een en ander meegemaakt. Dat verleden wordt opgerakeld met de gebeurtenissen in het heden. De terugkeer van Dylan, de jeugdliefde van een van de zussen, in Mount Echo lijkt een onverwerkt trauma bloot te leggen. Maar wat heeft de verdwijning van Leni daar precies mee te maken? Op eigen houtje probeert Gina alle losse eindjes aan elkaar te knopen.

Half minuutje

Na een paar afleveringen Echoes dacht ik: dit verhaal zou in boekvorm misschien beter uit de verf komen. In deze serie speelt actrice Michelle Monaghan de rollen van Gina en Leni. Het enige verschil is het haar los of in een vlecht en wel of geen make-up. Als kijker moeten wij geloven dat ze binnen een half minuutje de andere zus is. Het bijzondere is dat iedereen – zelfs hun eigen vader en hun derde zus – weet dat ze zo ongelooflijk veel op elkaar lijken, maar dat niemand op het idee komt dat sprake is van een persoonsverwisseling. Nou ja, behalve dan de ongemanierde sheriff Louise Floss.

In het begin probeerde ik nog wel bij te houden wie van de twee zussen we volgen, maar daar hield ik snel mee op. Niet te doen. Voor het verhaal maakt het op dat moment bovendien niet zo heel veel uit. Op zich ontstaat wel een interessant plot, want veel is terug te voeren op een brand in het verleden, waarbij iemand om het leven is gekomen. De zussen hebben er iets mee te maken, maar zoals altijd zijn ze ermee weggekomen door elkaars rol over te nemen.

Vies spelletje

Na een paar afleveringen begon ik Gina en Leni wel een beetje zat te worden. Echoes kabbelt te lang door zonder dat er echt veel gebeurd en de persoonsverwisseling wordt steeds onwaarschijnlijker. Vooral het feit dat het bij niemand (behalve de sheriff) opkomt dat de zussen al jaren een vies spelletje spelen, begon mij te irriteren. Aflevering 5 vond ik alsnog boeiend, maar daar bleef het helaas bij. Het totale verhaal zit op zich best goed in elkaar, maar ik vond de uitvoering matig. Ik had er meer van verwacht.

Dat ligt nog niet eens heel erg aan de acteurs, maar meer aan de uitwerking van de personages. Michelle Monaghan brengt het er redelijk vanaf als Gina en Leni, maar vooral de overgang tussen de twee rollen bleef vaag. Matt Bomer – die ik vooral ken van zijn uitstekende rol in The Sinner seizoen 3 – vond ik best sneu in zijn rol als Jack. Jack is waarschijnlijk de persoon die het dichtst bij beide zussen staat, maar zelfs hij heeft na al die jaren niet door dat hij het bed deelt met twee vrouwen die qua innerlijk echt wel van elkaar verschillen.